De maaltijd

Het elektrische mes glijdt door het vlees alsof het boter is. Met soepele bewegingen komen er prachtige plakken beenham tevoorschijn. Valerius likt zijn lippen af. De korst glimt donkerbruin door het prachtige glazuur. Dat is te danken aan zijn mengsel van honing, ketjap, sambal en een flinke scheut single malt. De zoete en hartige aroma die het warme vlees verspreid laat het water in zijn mond lopen. Zijn lichaam maakt zich klaar voor het verorberen van dit feestmaal. Het vocht verzameld zich vlak voor zijn onderste voortanden, in de holte onder de tong. Het ligt daar als een plasje die zich, zodra hij slikt, door zijn mond verplaatst om alle smaakpapillen te neutraliseren.

Zijn maag knort opstandig zodra Valerius de ingedikte cranberrysaus vanuit de pan over het vlees schenkt. Beheerst snijdt hij daarna een plakje sinaasappel. Het frisse vocht sproeit uit de vrucht en de citruslucht verspreidt zich rijkelijk door de keuken. Valerius legt zijn hoofd iets in zijn nek en snuift de zoetzure lucht diep in. Het prikkelt in zijn neusgaten en laat het water nog sneller in zijn mond stromen. Hij neemt een kleine slok van de rode wijn die hij zo ook bij het diner zal drinken, Jadot, een heerlijke Franse Beaujolais. Een volle wijn met aardachtige ondertonen, die toch fris op de tong ligt. Hij rolt de wijn door zijn mond en sluit even de ogen. De smaak is overweldigend. Met een zucht van verlichting slikt hij het rijkelijke vocht door.

Hij opent zijn ogen weer en vult zijn bord aan met stomende krieltjes en glanzende wortels. Om het geheel af te maken legt hij een takje tijm over het vlees. Anderen vinden het misschien overdreven, hij eet immers toch alleen, maar Valerius houdt ervan om zichzelf zo nu en dan goed te verwennen.

Met zijn bord in zijn handen, loopt hij naar de eetkamer. De tafel is al gedekt. Er brandt een kaarsje, er staat klassieke muziek op en er staat een vers glas rode wijn. Hij plaatst het bord tussen zijn zilveren bestek en schuift dan aan. Valerius legt zijn witte servet over zijn benen en heft dan zijn glas op. “Op Tamara, mijn prachtige vrouw. Mag je maar lekker smaken, schat.”