Het gemis

Iedere vrijdagmiddag plaats ik hier een nieuwe schrijfopdracht waar iedereen aan mee kan doen. Of je nou beginner of gevorderd bent, oefening baart altijd kunst. Mocht je de behoefte hebben om de resultaten van de oefening te bespreken en feedback te krijgen op je werk, dan ben je van harte welkom in onze Facebookgroep Lekker schrijven! Klik hier om er direct naartoe te gaan.

De opdracht van deze week: Schrijf een kort verhaal over een gemis. Schrijf een brief aan een persoon, over een herinnering of iets wat je aan iemand doet denken. Hieronder het verhaal over mijn gemis.


Knokkels van liefde

Sommige mensen keken van haar weg, als ze haar zagen. Uit ongemak of pure walging. Anderen keken juist naar haar met een blik van medelijden of misplaatst begrip. Misschien was dat nog erger. Ik heb ze nooit gezien, die blikken, en ik heb nooit zo naar haar gekeken. Mijn oma had een misvorming, maar ik zag het niet. De reuma had haar vingers krom getrokken, bulten op haar handen en polsen gemaakt en haar voeten misvormd. Ik zag het niet. Waar buitenstaanders een oude kromme vrouw zagen, zag ik een hart van goud. Een persoon zo goed en zorgzaam, dat ze altijd straalde. Die knokkels, dat waren knokkels van liefde. Omi liet zich er niet van weerhouden om mij op te pakken en rond te draaien, hoeveel pijn het haar ook moet hebben bezorgd. Nu als volwassen vrouw zie ik pas wat voor een offers zij voor mij heeft gemaakt. Waar zij heeft doorstaan om een goede oma voor mij te zijn. Haar onbegrensde liefde en haar wens voor mij om het leven echt te leven. Oma ik mis u. Ik mis u zo ontzettend veel.


Meer van dit:

De ramp

Het object