lekker dan

lekker dan

Ik had nooit verwacht dat juist ik zo om mijn einde zou komen, maar toch ligt mijn lichaam daar in het hoge gras. Mijn arm in een vreemde hoek, het gras dat zacht mijn ingeslagen schedel streelt. Het doet me verdriet, mezelf zo te moeten zien. Dood. Nou ja, mijn lichaam dan. Om een of andere reden krijg ik nog alles mee. Ik ruik de benzine die hij over me, nee mijn lichaam, giet, ik voel de warmte van de vlammen, ik hoor zijn gestoorde lach. Het erge is, ik ken heel die vent niet. Gewoon een kwestie van op de verkeerde tijd op de verkeerde plek zijn. En nu? Nu ben ik een geest of zo? Ik had een groot wit licht verwacht, trompetterende engelen, mijn oma, maar er was niets van dat alles. Gewoon meer van hetzelfde, maar dan zonder lichaam. Misschien is dat nog wel het engste van alles. Ik ben nu werkelijk helemaal alleen.

Ik had nooit verwacht dat ik zo om mijn einde zou komen, maar daar ligt mijn lichaam. Mijn arm in een vreemde hoek, het hoge gras dat zacht mijn ingeslagen schedel streelt. Ik ruik de benzine die hij over mijn lichaam giet, voel de warmte van de vlammen, hoor zijn gestoorde lach. Het erge is, ik ken die vent niet. Gewoon een kwestie van verkeerde tijd, verkeerde plek. En nu ben ik een geest. Ik had een groot wit licht verwacht, trompetterende engelen, mijn oma, maar nee hoor. Gewoon meer van hetzelfde, alleen dan zonder lichaam. Lekker dan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *