Notitie: waar komt dat woord eigenlijk vandaan?

Onze Nederlandse taal kent vele prachtige woorden. Iedere woensdag plaatsen we hier een stukje over de herkomst van een woord. Vandaag staat notitie in de schijnwerpers. Waar komt het woord vandaan en wat betekent het nou precies?

Mijn collega is er niet, maar ik laat een notitie achter dat u heeft gebeld.

Notitie, het is een woord dat we met regelmaat gebruiken. Zeker de schrijvers onder ons. Die zijn dol op noteren in notitieblokjes en ga zo nog maar even door. Maar waar komt dat woord nou eigenlijk vandaan?

Het woord notitie betekent volgens het Van Dale woordenboek (1) een aantekening. Noteren betekent dan ook als vanzelfsprekend het opschrijven van een aantekening. We hebben het woord ontleent van het Latijnse notitia dat onder andere bemerken, ter kennisgeving en begrip betekent (2). Met andere woorden, je neemt iets waar en erkent dit. Ergens notie van nemen dus.

Notitie komt ook voor in andere talen. De Engelstaligen kennen het simpelweg als ‘taking a note’, maar ook meer exotische landen gebruiken het woord (3). In het Singalees betekent notisi-ya bijvoorbeeld een mededeling en in Sranantongo staat notisi voor aandacht. Toch best bijzonder om te zien hoe een woord zo wijdverspreid kan zijn.

Ben jij nou ook benieuwd naar de herkomst van een bepaald woord? Laat het dan zeker weten. Je kan hier een verzoekje insturen en wie weet heb je dan volgende week je antwoord.


1 Van Dale. (2014). Woordenboek. Pocketwoordenboek Nederlands . Utrecht, Utrecht, Nederland: Van Dale Uitgevers.

2 etymologiebank. (sd). Trefwoord Notitie. Opgehaald van etymologiebank: http://www.etymologiebank.nl/trefwoord/boterham

3 Glosbe. (sd). notitia. Opgehaald van Glosbe: https://nl.glosbe.com/la/nl/notitia